Выстава беларускіх мастакоў "Мастацтва супраць дыктатуры" ў амэрыканскім Кангрэсе ў Вашынгтоне.

Адкрыцьцё - панядзелак, 23 лістапада 2009, а 18.30.
Rayburn House Office Building, U.S. Congress Independence Ave. and South Capitol Street Washington, DC 20003

( Запрашэньне на выству на беларускай мове )



Выстава будзе адкрыта для публікі у панядзелак 23-га лістапада з 3-х па поўдні да 9-ці гадзін увечары (3 p.m. - 9p.m.) і ў аўторак 24-га лістапада з 10-ці раніцы да 1-й гадзіны па поўдні (10 a.m. - 1 p.m.).

Беларускі Музэй у Нью Ёрку

An exhibition of Belarusian artists "Art Against Dictatorship" in U.S. Congress

Art Exhibition and Opening Ceremony
6:30 p.m., November 23, Monday

Rayburn House Office Building, U.S. Congress
Independence Ave. and South Capitol Street, Washington, DC 20003

We would like to request the pleasure of your company at the opening ceremony of the art exhibition of Belarusian dissident artists in the U.S. Congress (Rayburn House Office Building, Independence Ave. and South Capitol Street, Washington, DC 20003) on November 23, Monday, at 6:30 p.m. Your colleagues and friends are cordially invited to enjoy the opening ceremony and the exhibition from 3 p.m. to 9 p.m. on Monday, November 23 and from 10 a.m. to 1 p.m. on Tuesday, November, 24.

( Invitation on English )

Сябры, запрашайце знаёмых і сяброў, хто знаходзіцца паблізу Вашынгтона, на выставу!

Брытанскі мастак Стывен Уілтшыр з фатаграфічнай дакладнасцю адлюстраваў на агромністым палатне ўсе будынкі Нью‑Ёрка.

Стывен запомніў гарадскі сілуэт усяго за 20 хвілін — столькі доўжыўся яго палёт на верталёце над мегаполісам.





Стывен Уілтшыр — унікальны мастак. У тры гады яму паставілі дыягназ «аутызм». Да пяці гадоў хлопчык не размаўляў: ён камунікаваўся са светам з дапамогай малюнкаў. Апынуўшыся ў школе для дзяцей з абмежаванымі магчымасцямі, Стывен пачаў маляваць. Ён маляваў усё, што бачыў — жывёл, людзей, аўтобусы. Самае дзіўнае, што дзіця рабіла гэта па памяці, дэталёва прамалёўваючы кожны аб’ект.

Больш інфармацыі - на сайце "Нашай Нівы".

22 кастрычніка 2009-га года - чырвоны дзень календара беларускага футболу.

У гэты дзень БАТЭ атрымаў першую перамогу беларускіх каманд у групавых стадыях эракубкавых турніраў.


Футбалісты БАТЭ дзякуюць заўзятарам за падтрымку. Фота зробленай fotaczkай.

А ў гэты дзень роўна чатыры гады назад салігорскі "Шахтар" упершыню ў гісторыі стаў чэмпіёнам Беларусі, адолеўшы на сваім полі жодзінскае "Тарпеда" 4-0.


Радасьць Салігорску роўна чатыры гады назад.

Усе чэмпіянаты пасьля гэтага выйграваў барысаўскі БАТЭ. І можна толькі радавацца гэтаму. Бо для астатніх беларускіх каманд выйгрыш у групавых стадыях - пакуль мара. Далёкая і амаль недасягальная з пункту гледжаньня разьвіцьця футбольна-арганізацыйных мэханізмаў.

На сёняшнім фота з менскага "Дынама" ёсьць чалавек, які сьвяткаваў і тую салігорскую перамогу і прысутнічае на здымку з Салігорска: наш капітан - просты, добры, маўклівы, сарамлівы лідзкі хлопец Аляксандр Юрэвіч.

З перамогай, Саша!

З перамогай, барысаўцы і салігорцы! З перамогай, Беларусы!

Грамадзянская паніхіда па Альгердзе Невяроўскім і Вераніцы Чаркасавай адбылася 20 кастрычніка на могілках у Калодзішчах.

На пахаваньне Альгерда Невяроўскага сабраліся яго сваякі, калегі, сябры. Добрымі словамі ўзгадвалі журналіста кіраўнік мінскага бюро Радыё «Свабода» Валянцін Жданко, старшыня ГА «БАЖ» Жанна Літвіна, іншыя вядомыя журналісты.

«Кожнае развітанне з калегамі — гэта яшчэ і знак нам, жывым, больш берагчы адзін аднаго, цаніць творчасьць і не шкадаваць добрых словаў пры жыцьці», — зазначыла старшыня БАЖ Жанна Літвіна.

Развітаўшыся з Альгердам, журналісты аддалі даніну памяці Вераніцы Чаркасавай, пасля дагэтуль нераскрытага забойства якой сёння споўнілася 5 гадоў. 

Сьледства па справе аб забойстве Веранікі Чаркасавай прыпынена, а пракуратура г. Мінска, што вядзе расследаваньне, не можа паведаміць грамадзкасці нічога новага.

«Усё больш робіцца зразумела, што дзяржаве непатрэбнае паўнавартаснае расследаваньне гэтага забойства. Ім хацелася б, каб пра Вераніку памятала хіба што вузкае кола калегаў і сяброў, і каб пра гэтую справу як найменш узгадвалі публічна», – зазначыў галоўны рэдактар газеты «Салідарнасць» Аляксандр Старыкевіч на жалобнай вечарыне, што адбылася ў БАЖ 19 кастрычніка. 

Па яго словах, у плане расследаваньня гэтай справы зрабіць больш, чым зрабіў беларускі журналіст Сяргей Сацук, калегі Веранікі не могуць. (Нагадаем, што Сяргей – аўтар двух журналісцкіх расследаваньняў абставін забойства Веранікі: «Страх как достаточное основание, или Кто расправился с Вероникой Черкасовой?» і «Цена жизни»). 

Аднак супраціўляцца замоўчванню справы Веранікі яе калегі павінныя. Вядомы тэлежурналіст Леанід Міндлін распавёў пра сваю ідэю зьняць дакументальны фільм пра Вераніку, зрабіўшы яго героямі тых людзей, якім былі прысвечаны яе найлепшыя публікацыі. Галоўная праблема – фінансаваньне праекту, але журналіст спадзяецца, што зацікаўленыя людзі знойдуцца. 

Акрамя таго, найбліжэйшым часам БАЖ абвесціць аб правядзеньні конкурсу для журналістаў імя Веранікі Чаркасавай.

Удзельнікі вечарыны 19 кастрычніка абмеркавалі ўмовы яго правядзеньня, склад журы і г.д. Пасля таго, як Праўленьне БАЖ ухваліць Палажэньне аб конкурсе, яно будзе апублікавана на сайце арганізацыі і разаслана ў СМІ

«Мы дагэтуль лічым Вераніку сябрай нашай рэдакцыі і ніколі не гаворым пра яе як пра нябожчыцу, — падкрэсьліў сёньня на грамазянскай паніхідзе Аляксандр Старыкевіч, галоўны рэдактар газеты „Салідарнасць“, у якой журналістка працавала ў апошнія гады жыцця. — Мы памятаем пра яе, і так будзе заўсёды — як бы камусьці ні хацелася, каб мы забыліся на гэтую справу. Але варта памятаць не толькі пра памерлых, але і пра жывых — найперш пра блізкіх Веранікі».

«Гэта страшна — застацца сам-насам са сваёй бядой, — прызналася маці Веранікі, журналістка Дзіяна Чаркасава. — Тым больш, што цяпер мы страцілі не толькі дачку, але фактычна і ўнука, які з-за няспыннага пераследу вымушаны быў з’ехаць за мяжу. На шчасце, у Веранікі засталіся сябры, да якіх мы можам звярнуцца па падтрымку і дапамогу. Я ўдзячная ўсім, хто памятае пра яе і не дае забыцца іншым».

МЫ ПАМЯТАЕМ, ВЕРАНІКА.

Забойцаў Веранікі Чаркасавай дагэтуль не знайшлі

Журналістка недзяржаўнай газеты "Салідарнасць" Вераніка Чаркасава была жорстка забітая 20 кастрычніка 2004 г. у сваёй кватэры ў Мінску. Дагэтуль яе забойцы ня знойдзены.

 

( 5 гадоў - ад забойства да сёняшняга дня )

Незалежнае дасьледваньне, у якім указваецца адна з магчымых прычынаў забойства Веранікі Чаркасавай.

Успаміны калег і сваякоў пра Вераніку.

"Адсутнасьць выніка - таксама вынік. Улады не раскрылі гэта громкае забойства, у першую чаргу, бо не хацелі. Як няма ў іх жаданьня расстаўляць кропкі над "і" у забойствах Юрыя Захаранкі, Віктара Ганчара, Дмітрыя Завадскага...

Нажаль, уладам выгадней за ўсё, каб памяць пра Вераніку Чаркасаву і гісторыя яе трагічнай гібелі сьцёрліся "за даўніной гадоў". Але гэтага ня будзе. Той, хто пазнаёміўся з творчасьцю нашай калегі, ужо не запамятуе яе. "Салідарнасць" ізноў публікуе выбраныя артыкулы Веранікі Чаркасавай. Чытайце і памятайце", - пішуць журналісты газэты "Салідарнасць".

Мы памятаем, Вераніка!

У Салігорску, дзякуючы дзеяньням юрыста БНП (Лёха, так трымаць!), быў узноўлены на працы супрацоўнік "Беларуськалія" Аляксандр Барачэня.

Гэтая сумесная перамога працаўніка і прафсаюза адметна тым, што звольнены быў з-за заканчэньня кантракту (і гэта пры тым, што за яго хадатайствавалі і працоўны калектыў і Незалежны прафсаюз). Не паглядзелі працадаўцы пад час звальненьня і на складаную сямейную сытуацыю Аляксандра.

Нягледзячы на ўсё гэта, праз некалькі месяцаў і ажно пасьля чатрох судзебных паседжаньняў, ён усё ж зможа вярнуцца на сваё месца працы.

Перамога бачыцца прынцыпова важнай і таму, што ў лістападзе-сьнежні ў "Беларуськаліі" чакаецца вялікая колькасьць падобных справаў, бо менавіта ў той час будуць сканчвацца кантракты, заключаныя 5 гадоў назад.

З перамогай, Сябры!

Як бачым, нягледзячы на ўсё, пры жаданьні абараніць свае правы на Беларусі яшчэ можна. Трэба ведаць толькі, куды зьвяртацца ;) : на якія пункты абапірацца там знойдуць - зачэпкі пры дасканалым веданьні заканадаўства краіны і прадпрыемства знайсьці можна ў шмат якіх выпадках.

Юрыст Аляксей Скрыпаль (на фотаздымку) даказаў, што звальненьне прайшло з парушэньнямі пунктаў Тарыфнага і Абласнога пагадненьняў.

Падрабязнасьці справы - у артыкуле на сайце "Салідарнасці".

На апошняй гульні чэмпіяната Белаусі па футболе ў Салігорску паміж мясцовым "Шахтаром" і магілёўскім "Дняпро" здарыўся эпізод, які добра прадэманстраваў узровень фізычнай падрыхтаванасьці супрацоўнікаў правахоўчых органаў горада.

Пад час сустрэчы, пераскочыўшы праз агароджу, якая аддзяляе трыбуны ды бягавыя дарожкі ад поля, заўзятар магілёўскай каманды выбег на поле, сьвяткуючы ўзяцьце варотаў "гарнякоў" камандай гасьцей. Стоячы некаторы момант у позе пераможцы з узьнятымі ўверх рукамі ды лікуючы, ён чакаў рэакцыі ад мясцовай міліцыі.


Вынікі дня на той момант: Шахтар - Дняпро - 0-1, Фаны - Міліцыя - 1-0.

Рэакцыя пасьледвала: казёл апушчэнія самы, напэўна, падрыхтаваны праваахоўнік зрабіў спробу наказаць парушальніка рэжыму. З-за вялізнага жывата і непамернай мышачнай масы жаданьня ён толькі і здолеў, што пераваліцца праз мятровую заслону, згубіўшы фуражку ды і... самога парушальніка. Які дарэчы без перашкодаў змог дабегчы на сваю трыбуну, заняць месца сярод заўзятараў-калег ды даглядзець гульню да канца.

Можа, часьцей усё ж трэба міліцыянтам хадзіць на стадыёны не толькі БЧБ-сьцягі, запальнічкі, газэты ды пробкі ад мінералкі і шыпучак забіраць ды на сонцы загараць, але і займацца фізпадрыхтоўкай?

Відэа з гульні: агляд "Сталічнага футбола", здымкі цікавых момантаў, зробеныя апэратарам ФК "Шахтар", прэсавая канфэрэнцыя галоўных трэнэраў "Шахтара" і "Дняпро".

( Ну, і пра колькасьць наведвальнікаў стадыёна ў Салігорску )

Працяг гісторыі пра футбольных "ахоўнікаў" - у бліжэйшыя дні.